Vinsent Ñ€ÑпрÑзÑнт
by admin on Тра.12, 2009, under Вершы
Рыфмы, што Ð½Ð°Ñ€Ð¾Ð´Ð¶Ð°Ð½Ñ‹Ñ Ñ‚Ð°Ð¼, дзе выноÑіцца карма,
ÐœÐ°Ñ ÐºÐ°Ñ€Ñ‚Ð° толькі туз, а не шаÑьцёрка ці дама.
ПроÑты ÑÑ‚ÑÑ€, Ð¿Ñ€Ð°Ð²Ñ‹Ñ ÐºÐ°Ð¼Ñры Ð½Ð°ÐºÑ–Ñ€Ð°Ð²Ð°Ð½Ñ‹Ñ Ð¿Ñ€Ð°Ð²Ñ–Ð»ÑŒÐ½Ð°,
Я гуру, ÑкÑпÑрт, Ñ– мне Ð½Ñ Ñ‚Ñ€Ñба правілаў марных.
Я мовай валодаю, Ñк Ñадоўнік нажніцамі, Ñпіцамі,
Каму Ð½Ñ Ñьпіцца тут? За Ñловы раÑплаціцца трÑ.
ТрÑба думаць, што казаць: Ñкарб ці ахінею неÑьці,
Мае людзі лёгка й хутка падвеÑÑць цÑбе дзеÑьці.
ВінÑÑнт, Ñтыль беларуÑкі, твой розум на мÑжы
БÑжы, раÑкажы ÑžÑім, адпачні, а потым зноў бÑжы.
Ðам не хапае чаÑу, толькі той, хто талент мае,
Шукае выйÑьце, мару, ідзе туды, адкуль крычалі.
Ðд куль хавацца трÑба, мы дзеці Бога, дзеці неба,
Верым, Ð½Ð°ÑˆÑ‹Ñ ÐºÐ°ÑˆÑ‚Ð¾ÑžÐ½Ð°Ñьці бÑгуць за намі куды-небудзь.
Сказ апошнÑга куплету ÑÑˆÑ‡Ñ Ð²ÐµÐ»ÑŒÐ¼Ñ– далёка мой,
Мой Ñ€Ñп ÑтыхіÑ, будзь напагатове.
ГÑта новы Ñтыль, за Ñкі толькі Ñ Ñž адказе,
Я іду наперад, мне не Ñпазнаць паразы.
ÐœÐ°Ñ Ð°Ñ€Ð¼Ñ–Ñ Ñа мной, мы напагатове, Ñтой,
Ðе прайÑьці нікому леваму, паказвай ÑÑ‚Ð°Ñ‚ÑƒÑ Ñвой.
Мой ÑÑ‚Ð°Ñ‚ÑƒÑ ÑакрÑтны, уÑÑ‘ канфідÑнцыйна,
Я агент Ñ€Ñпу БеларуÑÑ–, так, прафÑÑійны.
Маё крÑда: на вÑршыні ÑтаÑць, бараніць межы,
Сачыць за тым, што і дзе па чым, каму належыць.
Ðдна любоў, адна Ñ€ÑлігіÑ, адзін адказ,
Разрываем ÑÑ‚Ñры, ты будзь бліжÑй да наÑ.
Пачатак шлÑху, залі Ð¿Ð¾ÑžÐ½Ñ‹Ñ Ñ– нізкі Ñтарт,
Рпераможа толькі той, хто Ñапраўды варты.
Скілзы кожны дзень ідуць толькі толькі ўгору,
З Ñамага цÑнтру Ðўропы, ÑÑ‚ÑÑ€ ад мора да мора.
Ð’Ñршыні новыÑ, за далÑглÑдам новы Ñьвет,
Хіп-хоп Ð´Ð»Ñ Ð³ÑƒÑ€Ð¼Ð°Ð½Ð°Ñž, мой Ñ€Ñп Ð´Ð»Ñ ÑÑÑ‚Ñтаў.
R:
Я прыйшоў у гульню цÑпер Ñ– назаўÑёды,
У ролі фаварыта, заканадаўцы моды.
Ðе з пуÑтымі рукамі, Ñ– Ñа мною прÑзÑнт,
БеларуÑÑŒ, ВінÑÑнт, Ñ€ÑпрÑзÑнт.
Я прыйшоў у гульню цÑпер Ñ– назаўÑёды,
У ролі фаварыта, заканадаўцы моды.
Ðе з пуÑтымі рукамі, Ñ– Ñа мною прÑзÑнт,
ВінÑÑнт, БеларуÑÑŒ, Ñ€ÑпрÑзÑнт.